Paweł Ksit, Ziemowit Kosiński
Ornis Polonica 2025, 66: 165-185
https://doi.org/10.12657/ornis.2025.3.1
Abstrakt: Głównym celem badań było modelowanie związku liczebności lelka Caprimulgus europaeus z cechami siedliska uznawanymi za najważniejsze dla gatunku oraz porównanie oszacowań liczebności uzyskanych metodą predykcji i metodą ekstrapolacji. W roku 2024 w Puszczy Pyzdrskiej w Wielkopolsce przeprowadzono dwa liczenia lelka z wykorzystaniem stymulacji głosowej, na 18 losowo wybranych powierzchniach 2 × 2 km, na których rozmieszczono po 6 punktów nasłuchowych. Pierwsze liczenie wykonano w dniach 31.05–07.06.2024, a drugie w okresie 5–14.07.2024. W trakcie dwóch kolejnych liczeń odnotowano 53 i 47 samców, odpowiednio na 43% i 33% punktów nasłuchowych. Wykazano dodatnią zależność między liczebnością lelka a powierzchnią terenów otwartych i lasów w wieku do 7 lat. Wielkość populacji lęgowej lelka w Puszczy Pyzdrskiej oszacowana na podstawie modelu predykcyjnego wyniosła 149 samców (95% przedział ufności: 130–175). Oszacowanie uzyskane metodą ekstrapolacji danych na obszar nie objęty liczeniami wyniosło 206 samców (95% przedział ufności: 144–272). Puszcza Pyzdrska skupia ok. 1,5% populacji krajowej gatunku. Zagęszczenie populacji oszacowane na podstawie liczby samców przewidywanej przez model wyniosło 5,3 samców/10 km² powierzchni całkowitej oraz 7,4 samców/10 km² powierzchni leśnej; z kolei na podstawie ekstrapolacji oszacowane je odpowiednio na 7,4 i 10,3 samców/10 km².
OP_2025_3_1_Lelek_PP_Załącznik
Słowa kluczowe: ekstrapolacja, estymacja liczebności, lelek, predykcja, Puszcza Pyzdrska, Wielkopolska
